تربت حیدریه | وبسایت رسمی

میراث ارزشمند شهرمان را با اندیشه نواورانه بازسازی می کنیم

تربت حیدریه قطب زعفران جهان، پایتخت ابریشم ایران، مهد نخبگان و فرهیختگان، سرزمین عقیق و طلا، شهر سراها و کاروانسراها، محور اتصال مرکز خراسان بزرگ، دیار پیشتازان و آینده سازان تربت حیدریه است. شهرستانی سرشار از فرصت ها و ذخایر، با کامل ترین سیستم اداری و دانشگاهی، تامین کننده زیر ساخت شهرهای جنوب خراسان رضوی است. منطقه ای با اقلیم های مختلف و جاذبه های گردشگری منحصر به فرد، دارای بیشترین سطح کشت زعفران در دنیا، تامین 86 درصد ابریشم کشور، رتبه اول در انواع تولیدات باغی و زراعی همچون آلو، تولید کننده قالی های دستبافت و فَرت است. اینجا تربت حیدریه است.

میراث فرهنگی

جدیدترین رویدادها

کنسرت محسن یگانه

۱۸ و ۱۹ آبان

سالن ابن سینا - دانشگاه علوم پزشکی

گردهمایی موسیقی ویژه بانوان

23 و 24 بهمن ماه

تالار اندیشه - تربت حیدریه

0 +

جمعیت شهرستان

0 +

کاربر سایت

0 +

طرح های اقتصادی

0 +

تعداد مشاغل و اصناف

0 +

وسعت شهرستان

0 +

تعداد واحدهای تولیدی صنعتی

0 +

شهرک های صنعتی

0 +

تعداد واحد های دانشگاهی

0 +

ذخایر معدنی

0 +

اماکن تاریخی

0 +

اقامتگاه های بومگردی

آلبوم اقتصادی

مشاهده همه

فرصت های سرمایه گذاری

شهرستان تربت حیدریه با توجه به شرایط اقلیمی، پهنه جغرافیایی و ظرفیت های علمی و اداری فرصت ویژه ای برای سرمایه گذرای است . شما می‌توانید ضمن آشنایی با بنگاه های اقتصادی ، در طرح های آماده سرمایه گذرای مشارکت کرده و به صورت فردی یا اجتماعی این پروژه ها را تامین اعتبار نمایید.

خبرگزاری تربت

علمی

ورزشی

فرهنگی

اجتماعی

مفاخر و مشاهیر

ارتقای فرهنگ شهرستان تربت حیدریه از دیرباز مهد چهره ها و نخبگان بوده است . همواره در بالاترین سطوح از پژوهشگران علمی، هنرمندان، ورزشکاران و چهره های لشکری و کشوری چهره های تربتی درخشیده اند. در این بخش میتونیم با ایشان آشنا شده ، آلبوم تصاویر آنها را مشاهده و تکمیل نماید و همچنین اگر شما چهره ای می شناسید معرفی کنید.

مفاخر و مشاهیر

مشاهده همه

خدمات شهروندی

مشاهده همه

مدارس

مجتمع های گردشگری

دانشگاه ها

مراکز درمانی

آموزشگاه های فنی و حرفه ای

مراکز ورزشی

موسسات آموزشی

تخفیفات و تبلیغات مشاغل

چهره های ماندگار تربت حیدریه

مشاهده همه

حاج آخوند ملاعباس تربتی

استاد محمد قهرمان

محمدرضا شفیعی کدکنی

محمدمیرزاکاشف السلطنة

سید عبدالحسین نوشین خراسانی

شیخ احمد روح القدس

پروفسور آرمین محسن دانشگر

جلال رفیع

محمود شهابی

حسن تفتیان

کمال تربتی

باباجان حافظ تربتی

مظفر علی تربتی

امیر عاشقی تربتی

علی فیضی تربتی

خواجه ابوالحسن تربتی ملقب به رکن السلطنه

حسین کفری تربتی

اَحْسن الله خان تربتی ملقب به ظفرخان

اسحاق خان قرایی

محمد تربتی

میرزانصرالله تربتی

یوسف تربتی خراسانی

شیخ علی اکبر مجتهدی

مرحوم حاج میرزا علی اکبر امین التجار تربتی

آیت اله سید محمد باقر موسوی مجتهد

محمد حسن سهیلی معروف به «میرزای سهیلی»

عبدالسلام شهابی تربتی

کربلایی مراد جراح

عمادتربتی

علی اکبر گلشن آزادی

آیت الله رجبعلی مروج تربتی

محمدجواد تربتی

شیخ ذبیح الله خسروی

علی اکبر تربتی

دکتر علی اکبر شهابی

مرحوم آیت الله عبدالله امامی

آیت الله حاج شیخ محمد رضا ربانی خراسانی

آیت الله شیخ محمد کاظم ربانی

عمادالدین تربتی خراسانی

محمود تربتی سنجابی

حجت الاسالم صدرالدین ربانی

سیدعلی اکبر بهشتی

محمدحسن حسامی محولاتی

محمد مهدی تهرانچی

ذبیح الله صاحبکار

غلام عباس توسلی

تیمور قهرمان

محمدرضاخسروی

دکتر محمدناصر توسلی زاده

بانو ملک جهان خزاعی

حجت الاسلام سید حسن ربانی

دکتر محمود دهقان طزرجانی

سعید سهیلی

دکتر سید حسن عصمتی بایگی

رضا رفیع

قطب الدین حیدر

آیت الله عباسعلی اسلامی تربتی

ابوسعید ابوالخیر

حجت الاسلام والمسلمین حسینعلی راشد تربتی

عشرت قهرمان

مهدی مروج تربتی

محمد حسین ساکت

اسفندیار جهانشیری

سیدعلی اکبر بهشتی 1389_1304ش

نامش سید علی اکبر فرزند حاج سید محمد ملقب به بهشتی متولد 1304 در تربت حیدریه است. خانواده ی بهشتی از خانواده های خوشنام تربت بوده و هستند. سید علی اکبر از همان کودکی سرشار از هوش و ذکاوت بود وی در شش سالگی به مکتب رفت و با ذوق و استعدادی که د اشت توانست بیشتر قرآن و دیوان خواجه شیراز را حفظ کند . سپس به دبستان نحوی رفت و تا ششم ابتدایی در آنجا تحصیل کرد بعد از آن به دبیرستان قطب تربت رفت و دو سال در آنجا به تحصیل ادامه داد. اما بر اثر نبود امکانات دبیرستان را رها کرد ولی در همان مدت کم به زبان فرانسه تسلط پیدا کرد. از آنجا که دوره شش کلاس متوسطه در شهرستان تربت حیدریه وجود نداشت، مجدداً وارد مکتب خانه شد و پس از چند سال فراگرفتن دروس عربی ترک تحصیل نمود. وی از موسیقی و آواز خوش هم بینصیب نبود و در نواختن دوتار نوازندهی چیره دستی بود. به تشویق استاد شیخ محمد نحوی از پانزده سالگی سرودن شعر را آغاز کرد و به قول خودِ زنده یاد، دیدگان روشن را در مطالعه ی کتب و دواوین شعر به کمسویی کشاند. سید علی اکبر بهشتی در سرودن غزل طبعی روان داشت. وی از همان ابتدا علاقه بسیاری به مطالعه داشت و با وجود کهولت سن از بحث و مطالعه فارغ نبود. تجربه ی شعری او به حدود ده سالگی میرسد که از آن زمان با شعر آشنایی داشته و شعر میسروده است. وی در سن ده سالگی سروده ها و غزلیاتش را به روی کاغذ آورد و کم کم به انجمن های شعر راه پیدا کرد و با شعرای معروف مثل اخوان ثالث، مرحوم قهرمان، امیر فیروز کوهی، عماد خراسانی و حسامی مه ولاتی مراوده و مکاتبه داشت و بیشتر با آن ها حشر و نشر می کرد. سپس عضو مجمع الشعرای خراسان گردید و با مرحوم ذبیح الله صاحبکار، کمال خراسانی، دکتر شفیع کدکنی و دکتر خیرآبادی بیشتر اوقات خود را می گذران. استاد سید علی اکبر بهشتی بالغ بر هفت دفتر شعر از خود برجای گذاشت و تنها یک دفتر آن با عنوان «محفل بهشتی» به چاپ رسید

استاد محمد رشید درباره ی وی می گوید چه شب ها که تا دیرگاه در حلقه ی شعر بهشتی، نغمه ی بهشتی را با گوش هوش می شنیدیم و تا جلسه ی بعد مست شراب شعر او بودیم؛ پیری از تبار رسول خدا و با خلق و خویی به ارث گرفته از جد بزرگوارش، پیری که به حق پیر شعر و شعور و عرفان بود و پیری که در بزم خویش پندها می داد و شکرخند ها بر لب می نشاند، به هزار امید خودرا نوید می دادیم که اگر بهشتی سکوت همیشگی پیشه کرده دیوان ارزشمند و سخنی شیرین تر از قند او هست که تا حدودی جای خالی سخن سرای بزرگ شهرمان را پر کند و به تعبیر مولانا خود را نوید می دادیم که

چون که گل رفت و گلستان شد خراب / بوی گل را از که جوییم از گلاب

و استاد احمد نجف زاده درباره او می گوید در انواع شعر طبع آزمایی کرده ، به خصوص قصیده و غزل را در اوج فصاحت سروده است . استاد به شعر نو عنایتی ندارد و دنباله رو و طرفدار شعرای متقدم است و می گوید

اگر چه رایج بازار روزسبک نو است عتیقه شعر بهشتی به نو شرف دارد

اسفندیار جهانشیری متخلص به صفی یکی از شعرای بنام تربتی در وصف وی چنین نگاشته است

»استاد سید علی اکبر بهشتی را بشناسیم. گرچه اینجانب مدت هاست که از محضر استاد بزرگ و ادیب دانشمند جناب سید علی اکبر بهشتی به فیض رسیدهام و بسا شبها که در انجمن های ادبی زیبایی کلام او را به مذاق جان چشیده ام. اما آنگاه که دیوان این بزرگمرد به دستم رسید آن را به دقت مطالعه کردم دیگر هیچ جای شک و تردیدی برایم باقی نماند که ایشان استادی زبردست و ادیبی آگاه و شاعری توانایند و به خوبی دریافتم که سید علی اکبر بهشتی تمام نیروی وجودی خویش را در تیر اخلاص کرده و تا مرز عاطفه و احساس پرتاب نموده است و جای برای هیچ پهلوانی در این خطه باقی نگذاشته است و باید بگویم که این بزرگمرد به چنان غنای طبعی رسیده است که نازک خیالی بازیچه ی اوست و به قول خودش خیال و احساس قاتل اویند. او شاعری است بی تکلف و زنده دل و در فنون شعر صنعتگری چیره دست است. الفاظ در محور کلامش رنگ میبازد و در شاخسار طبعش میوه های صنایع و بدایع به خوبی جلوه گر است. وی را درویشی میبینیم که از تعلقات مادی رسته و بار مکنت را فرو انداخته و گوش های را اختیار کرده است و دستِ توسّل به دامن پیغمبر و سلاله ی طاهرینش زده و هیچ جلوهای بهتر از زیبایی های هنر را نمیپسندد و ذات و جوهره ی او محیط به معنا و کلامش آراسته به صنایع عرفانی است. غم نان را نمیخورد تا آزاد بیندیشد و آزاد بگوید و طوطی طبعش سخنگوی معشوق است. معشوقی که جان کلام را به او داده و او را چنان زنده خو و وارسته آفریده است که همتایش را نمیتوان یافت. او بسیار خوش بزم و مجلس آراست و برای هر مطلبی شعری از گذشتگان در حافظه دارد که به بزم آرایی و لطف خاص او کمک میکند. در عمر خویش ندیدم که فغانی برآورد، برای مطامع دنیا ناله کند و یا تلاش فراوان نماید. اندوه گین نیست و همه را احترام میگذارد حتی کسانی که در مجلس او به تازگی راه مییابند و به اصطلاح نوپای شعرند را محترم میدارد. او چنان مهربان است که اگر ایرادی بر شعر کسی ببیند برای بیان آن ایراد عرق بر پیشانیش مینشیند تا سخن خود را بگوید. تیزبین و تیزهوش است و همه موازین اخلاقی را رعایت میکند. در گفتن سبقت نمیگیرد و کلام را به جا و به موقع با فصاحتی دلپذیر بیان میکند. غزل های او گاهی بوی غزل های حافظ را میدهد و پند و حکمت در گفتار او موج میزند. گاهی چنان حکیمانه سخن میگوید که گویی بر همه ی علوم احاطه دارد«

سپهر خرمن هستی به راه باد نهاد که حاصل همه کس در جهان پشیمانی است

در این صحیفه که اوراق اوست شرح حیات هزار نقطه ی مجهول و راز پنهانی است

در اکثر غزلیات او پندهای حکیمانه و احکام قرآنی به چشم میخورد حتی گاهی نیز از مسائل فلسفی سود جسته و مضامین قرآنی فراوان در اشعارش به چشم میخورد. آنچه از همه بیشتر روحیات ایشان را مزیّن داشته تواضع و فروتنی و اخلاق حسنه ی اوست که انسان میخواهد همیشه با او باشد و زبان او را بفهمد و این وارستگی در یک رویارویی با او درک میشود. تیزهوش و سریع الانتقال است و پیری هیچ گونه عارضه ی هوشی و حواسی بر او وارد نکرده است. تعداد ابیات اشعار او از حد و اندازه بیرون است. گویا او هیچ گونه کاری جز شاعری نداشته و برای هیچ مقامی جز ائمه طاهرین و بعد از آن دوستان خویش شعر نسروده است. او حتی برای چاو آثار خویش هیچ نگران نیست زیرا میداند که بالاخره آنهایی که فیوضات معنوی و هنری او را درک کرده اند به معرفی آثارش خواهند پرداخت. او با دل خویش سخن میگوید و گاهی برای همه زحماتی که کشیده است خودش را میستاید

گر چه صائب رفت و با خود برد سبک هند را تا بهشتی هست این رطل گران بی پیر نیس

آری باید همه تکلفات و خودبینی ها را کنار گذاشت و صافیدل به شعر او روی آورد آنگاه با خلوص و دور از هر تکلف شعر او را نقد نمود. او از بکار بردن کلمات ساده پرهیز نمیکند و معنی را بر لفظ ترجیح میدهد.

خیال کن که تو را هست هر چه میخواهی به عکس چون بنهی هفت را ببینی هشت

در قصیده و غزل طبعی غنی داشته و دارد و شعر گفتن طبع منظومش گویی فطرت اوست و در قصیدهای تمام عوارض و دردهای وجودی را بر میشمرد به طوری که میتوان چنین استنباط کرد که ایشان از مسائل طبی و درمانی بی بهره نیست. هنرمندی قوی پنجه و نوازندهای توانا ست و تار را خوب مینوازد چنانکه در غزلی میگوید

حرامت باد ای خاک سیه چون من هنرمندی که از هر ناخن انگشت او ریزد هنر چندی

ایا کاین ماجرا خوانی نمیدانم که می باشی که جز مرد هنر نشناخت کس قدر هنرمندی

افسوس که در دیار ما هنرمندان جایی ندارند باید به دست فراموشی سپرده شوند مگر بعد از مرگ آن ها که این خود ظالمانه ترین خصلت انسانی است. او در نیمه ی آبان 1389 در تربت حیدریه وفات یافت و در قطعه ی هنرمندان همین شهر با مشایعت دوستان شاعر و خویشاوندان و علاقه مندانِ شعرش به خاک سپرده شد